บทที่ 25 ความอ่อนโยน

“ขอได้ไหม” ไทม์ไทยเอ่ยขอออกไปตรงๆ ตามความต้องการของตัวเอง

“.....” เวลาก้มหน้าหลบสายตาไทม์ไทยอย่างไม่รู้ทันที

เธอไม่ได้เขินหรืออายกับสิ่งที่เขากำลังขอ และไม่ได้ไม่กล้าที่จะมีอะไรกับเขา แต่เธอรู้สึกกลัวการมีอะไรกันขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก อาจจะเพราะก่อนหน้านี้ที่จิตใจของเธอมันคิดไปว่าเธอถูกขืนใจนั่นเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ